En wat betreft die extra aardappel daarvoor zullen we de porties wat moeten beperken. In plaats van 4 hamburgers in de pan te gooien met 3 personen er maar 3 in de pan gooien of zoiets. Want vaak ligt het ook hier aan … we koken te grote porties waardoor er een overschot is en ik krijg het dan niet over mijn hart om dat in de vuilbak te gooien. Ik eet het dan nog liever op en morgen wat minder eten bij manier van spreken, maar jammergenoeg leren we daar niet van. Want de dag er op maken we nog een iets grotere portie klaar want gisteren was toch alles op.

Maar het komt wel goed hoor. Er zijn een aantal zaken waar ikzelf aan zal moeten werken, en dan weer een aantal zaken waar we in gezinsverband wat meer aandacht aan moeten besteden. Een gevecht wordt het misschien niet onmiddellijk, maar ik wil wel de uitdaging aan gaan.

Eerst en vooral zou ik je veel succes willen toewensen in het behalen van jouw doel(en).

De tittel vind ik een beetje ongelukkig gekozen, wat jij wil bereiken zou eigenlijk geen gevecht mogen zijn maar een motivatie.
Alternatieven zijn : “Ik ga mijn weegschaal eens wat ontlasten”, “binnenkort zie je de drie cijfers niet meer staan op mijn weegschaal”, “Ik zal mijn drie cijfers eens een lesje leren”, …
Als ik het lees zoals het er nu staat gaat het een helse job worden. En het geeft aan hoe zwaar je het verwacht. De drie voorbeelden van hierboven maken het voor mij wel iets lichter om dragen, vind je zelf niet ?

Wat Marco en jij tot nu toe aangehaald hebben is allemaal heel correct. Ik zou er graag nog een dimensie willen aan toe voegen. Namelijk ‘dat lichaam en geest één zijn’ .
Wat wil ik hier nu mee zeggen?

‘Lichaam en geest zijn één’ wil zeggen dat jouw lichaam reageert op jouw geest en jouw geest op jouw lichaam.
vb) Stel dat ik 10 jaar elke morgen een reep chocolade eet. En dat jij (je geest) op een dag zeg: “vandaag stop ik hiermee”. Jouw geest gaat dat OK vinden, maar jouw lichaam is gewend geraakt aan elke dag die dosis suikers. Je lichaam zal jouw op één of andere mannier duidelijk maken dat zij die chocolade nog nodig heeft.
Stel nu dat mijn lichaam zegt na 10 jaar ‘het is genoeg geweest, ik hoef die chocolade niet meer’. Dan zal jouw geest het heel moeilijk hebben om jouw lichaam te begrijpen en zal jij alsnog iedere dag naar die chocoladereep grijpen. Dit dan uit een gewoonte of zelfs een overtuiging.

Ik merkte uit de tekst onder de subtitel -Eet dan gewoon wat minder- dat er daar waarschijnlijk een overtuiging onder zit. Heb jij in je jeugd te maken gehad met te kort aan eten of een schaarste of zoiets? Als dit het geval is zal die overtuiging, die daaruit voortkomt, jouw het heel moeilijk gaan maken om ofwel minder te gaan eten, ofwel iets te laten staan. Om zo’n overtuiging om te kunnen buigen kan het wel zijn dat er begeleiding nodig is. Een overtuiging is een soort emotie die ons gedrag overneemt en bepaald wat er gaat gebeuren. Nu, wanneer je je bewust wordt van welke overtuiging jouw stuurt in je gedrag dan creëer je meer keuzemogelijkheden. Zoals, ik merk dat ik genoeg gegeten heb en toch wil ik de laatste aardappelen ook nog opscheppen. Als jouw overtuiging (vb: er is al zoveel honger in de wereld, dit mag ik niet weggooien) bewust beseft en er een andere kan installeren (vb: ik ben niet verantwoordelijk voor de honger in de wereld) dan heb je op dat moment meer keuze. Eet ik die aardappelen op omdat er al zoveel honger is of laat ik ze liggen omdat ik niet verantwoordelijk ben voor de honger in de wereld.

Dit is maar één aspect van ons psyche. We zitten dan nog met een foute voedingscultuur opgelopen tijdens verschillende generaties waarvan we een hoop conditioneringen meedragen.
Ik ken natuurlijk jou voedingspatroon niet en ook niet jouw achtergrond. Hier bedoel ik mee jouw verleden als kind. Ons hoofd kan ons rare dingen laten doen zonder dat we het eigenlijk doorhebben.
Als je doel is -tegen de zomer nog maar 2 cijfers op de display te zien- dan zal het je zeker helpen om je doel in stukjes op te splitsen. In kleine doeltjes eigenlijk. In plaats van je op 6 maanden te richten, doe dit om de 14 dagen. Dan heb je een betere controle, en dan kan je sneller vaststellen dat je je moet herpakken of niet. Of, dat je merkt dat je heel goed op schema zit en dat je je wat meer kan permitteren. En geef jezelf een beloning als je een doel hebt bereikt. Niet om de 14 dagen, maar na drie maand en na 6 maand.

Nog één reuze tip !!!! Suikers zijn nefast als je wil afslanken. En zoals je wel weet zitte er heel wat suikers in alcoholische dranken.

Good luck
Wim

Het enige wat helpt is de helft minder fretten zoals wij zo mooi zeggen. In combinatie met wat sporten natuurlijk.

Komt nog bij dat het moeilijkste niet is om dat doel te halen maar om er te blijven. Je gaat al snel eens de teugels wat lossen.

Veel succes!

Dat minder koken hebben we hier in familieverband al eens bekeken. Het idee dat we hier nu gebruiken is gewoon kleinere porties klaarmaken, behalve dan voor groenten. Vooral bij het vlees beginnen we daar meer en meer op te letten. De optie om bij te houden wat je zo allemaal eet vind ik goed, dus laat gerust de naam van die app maar eens vallen. Ik denk er trouwens aan om de app die ik bv aan het gebruiken ben ook eens in een postje te goeten.

Ja … die excuses zijn te gemakkelijk zoals ik zelf al aangaf. En de partner ben ik ook al aan het overtuigen … die is ondertussen ook al gestart met wat meer beweging. Samen nu nog wat aan de porties werken en aan wat we juist eten, en dan hebben we inderdaad iets om mee te starten.

Het enige dat je kan doen is je voedingsopname veranderen. Minder hoeveelheden koken, dan is er ook niets over om achteraf nog te snaaien.

Wat heel goed helpt is eerst eens bijhouden (en dan ook precies) hoeveel je werkelijk zo’n beetje op een dag eet. (there are apps for that) En na een tijdje bijhouden eens kijken of je iets kan veranderen. Minder pasta’s, minder zuivel, meer vlees, meer groente, etc.
En gewoon minder van elk.

Je kan the four hour body eens lezen, dat is op de paleo methode gebaseerd, maar ik ben niet fan van weglaten van bepaalde voedingselementen.

Wil je een snelle start maken zou je bv eens kunnen modifasten, da’s alleen shakes. Dat doe je kort om even de eerste spurt te maken, maar bouw je (als je verstandig bent) weer snel af en dan ga je verder met een fatsoenlijk patroon qua eten.

En nee, excuses zoals onregelmatig werk heb je niks aan. Je zal voor jezelf de prioriteit moeten verleggen anders gaat het niet werken. Believe me, I’ve been there. Een partner die met je mee werkt helpt ook best.